تنهایی ,آنقدر ,لحظه ,بروز عمیق ,تنهایی دارد

بشر ذاتا تنهاست.

و این تنهایی دارد روز بروز عمیق تر میشود.

و یک نماد آن لحظه هایی است که همه دور هم جمع شده اند اما در یک گوشه خزیده اند به درون گوشی هایشان... تنها در انبوه جمعیت.

و این تنهایی دارد روز بروز عمیق تر میشود چراکه داریم روابط اجتماعی واقعی مان را از دست میدهیم.

آخرین باری که تلفن را برداشتیم و زنگ زدیم  به رفیق جانی مان و یک دل سیر حرف زدیم و صدایش و حرفهایش را از عمق وجود شنیدینم کی بود؟؟

مال آن وقتهایی بود که اینستاگرام و... نبودند که بتوانیم یک لایک سطحی کنیم و دوتا ایموجی در برابر عکسهای هم بفرستیم تا نشان دهیم که هی.. ما هنوز هم رفیقیم.

خوش بحال آدمهایی که با وجود بهره مندی ازین فضاهای جدید ، از کیفیت روابط واقعی شان ذره ای هم کم نمیشود.

اما بشر باز هم به ذات خود تنهاست.

حالا میخواهد در یک خانواده انبوه باشد و یا نه در یک خانواده خلوت دونفره.

آخرش مزه تنهایی را میچشد.

نمیدانم چقدر این مدل آدمها را درک کرده اید؟ آدمهایی که کافیست زنگ خانه شان را بزنی و وارد حرم امنشان شوی.

تنها هستند اما تنهایی شان از نور و روشنایی و گرمای خانه چیزی کم نکرده و وقتی نگاه میکنی میبینی از غنای وجودشان است که به اینجا رسیده اند.

و نظم عجیبی که در زندگی شان موج میزند.

و ایمان قشنگی که حفظشان کرده است و توانسته اند به واسطه همین ایمان این تنهایی را دور بزنند.

آنقدر که دلت میخواهد لحظه ای به جایشان باشی و آرامش را تجربه کنی.

و این حس و حال بیشتر مال مسنهایی هست که تنهایند اما هنوز هم روی پا هستند.

از خدا میخواهم اگر که قرار به درازای عمر بود آنقدر از درون قوی شوم و آنقدر یادش جانم و لحظات تنهایی ام را پر کند که لحظه ای هم برای تنهایی ام اندوهگین نشوم.

اما بشر باز هم به ذات خود تنهاست.

و این یک حقیقت تلخ است درین دنیای مادی.

تنهایی ,آنقدر ,لحظه ,بروز عمیق ,تنهایی دارد

تنهایی



منبع : آوای فاختهتنهایی
برچسب ها : تنهایی ,آنقدر ,لحظه ,بروز عمیق ,تنهایی دارد